نام این جسم آسمانی برای بسیاری آشناست، زیرا در سال ۲۰۱۹ میلادی به عنوان نخستین سیاهچالهای که توسط انسان عکاسی شده، تاریخساز شد. M۸۷ در فاصله ۵۵ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد و با سرعت از گاز و گرد و غبار موجود در فضا تغذیه میکند. در این فرآیند، ماده به سمت قطبهای سیاهچاله هدایت میشود که جرمی معادل ۶.۵ میلیارد برابر جرم خورشید دارد. سپس این ماده با سرعتی نزدیک به سرعت نور به صورت فوارههای قدرتمندی به بیرون پرتاب میشود که تا هزاران سال نوری در فضا امتداد مییابند. پیش از این، از فورانهای M۸۷ در طول موجهای دیگر نور، از جمله نور اپتیکی و مادون سرخ، عکسبرداری شده بود. اما عکس جدید، دقیقترین چشمانداز را از فوران مواد در اشعه ایکس ارائه میدهد. اشعه ایکس نیز جریانی پیچیده از مواد را از طریق فورانهایی که پویاتر از مشاهدات قبلی بودند، نشان میدهد. «کامیل پویتراس»، دانشجوی مقطع دکتری در دانشگاه علم و مهندسی دانشگاه لاوال و رهبر پژوهش، در بیانیهای اظهار داشت: ما پیش از این تغییراتی در فوران را مشاهده کرده بودیم، اما هیچگاه به این سطح از دقت در اشعه ایکس نرسیده بودیم. ساختارهایی که قبلاً به نظر میرسید درهم تنیده شدهاند، اکنون قابل تمایز هستند و به ما این امکان را میدهند که سیر تکامل فوران را در بیش از یک دهه بهطور بهتری دنبال کنیم. به نظر میرسد برخی ساختارهای فورانها با پنج برابر سرعت نور حرکت میکنند. البته این امر ممکن نیست، زیرا طبق نظریه نسبیت آلبرت انیشتین، هیچ جسم دارای جرمی نمیتواند با سرعت نور یا سریعتر از آن حرکت کند. این پدیده که به اصطلاح «حرکت فراناتابی» (Superluminal Motion) نامیده میشود، نقضکننده قوانین جهان نیست، بلکه نوعی خطای دید یا توهم نوری است که زمانی ایجاد میشود که ماده با سرعتی نزدیک به سرعت نور مستقیماً به سمت زمین حرکت کند. مشاهدات رصدخانه چاندرا از فورانهای M۸۷ گامی مهم در جهت درک فیزیک این فورانها و چگونگی شتابگرفتن ذرات تشکیلدهنده آنها تا رسیدن به چنین سرعتها و انرژیهای عظیم است.
