۱۹:۲۲

۱۴۰۵/۰۳/۲۷

کتابفروشان: نادر ابراهیمی هنوز هم نویسنده محسوب نمی‌شود!

نادر ابراهیمی با دیدگاه عمیق و گسترده‌اش به فرهنگ و جامعه، فعالیت‌های متنوعی را انجام می‌دهد. او نه تنها نویسنده‌ای برجسته است، بلکه به عنوان یک حکیم در چندین حوزه تخصص دارد. این حکمت و تبحر او، دلیل اصلی تنوع فعالیت‌هایش به شمار می‌رود.

۱۶ خرداد ماه سالروز درگذشت نادر ابراهیمی است. این نویسنده با ویژگی بارز تنوع در حوزه‌های فعالیت خود شناخته می‌شود. اگر به گذشته نگاه کنیم، می‌توانیم ببینیم که او چه پیش از انقلاب و چه پس از آن، در زمینه‌های مختلفی فعالیت داشته است. از جمله این حوزه‌ها می‌توان به ادبیات، سینما و مستندسازی اشاره کرد. یکی از سوالات مهم این است که چه عواملی او را به سمت مستندسازی سوق داد و همچنین آثارش مانند کتاب «سه دیدار» و فیلم‌هایی که در کارنامه‌اش دارد، چگونه شکل گرفتند. محمدحسن یادگاری، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، در گفت‌وگو با خبرنگار پایگاه خبری مهر اظهار داشت: تنوع فعالیت‌های نادر ابراهیمی ناشی از نگاهی عمیق و گسترده به فرهنگ و جامعه است. یکی از دلایل این موضوع، حکمتی است که او دارد و به نظر من او حکیم است و در چند حوزه تخصص دارد.

او ادامه داد: نادر ابراهیمی در زمینه‌های مختلفی فعالیت کرده است؛ اگر به دنبال آینده‌سازی باشد، بر روی ادبیات کودک کار می‌کند و اگر به دنبال آینده‌ای بهتر باشد، با کلیدواژه وطن‌پرستی صحبت می‌کند. به نظر می‌رسد پشت این تنوع، پشتکار بسیار و نوعی باور جدی به کار فرهنگی وجود دارد که به پر کردن خلاءها کمک می‌کند. حتی گاهی ترانه می‌سراید و معتقد بود که اگر کاری را آغاز کند، باید آن را به‌درستی انجام دهد و با جدیت ادامه دهد.

وی افزود: به نظر من پشت این فعالیت‌های متنوع یک نگاه مشخص وجود دارد. او در عین حال که به ادبیات و رمان توجه داشت، نوعی نگاه تصویری و حتی سینمایی نیز در آثارش مشاهده می‌شود. او از سریال «آتش بدون دود» و سفرهای علمی به سمت سینما می‌آید و در رمان‌هایش نیز نگاه سینمایی دارد. او حتی به یادگیری می‌پرداخت تا بتواند کارش را به خوبی انجام دهد. این نگاه به او این امکان را می‌داد که از قالب‌های مختلف برای بیان اندیشه‌هایش بهره‌برداری کند.

یادگاری درباره کتاب «سه دیدار» گفت: این کتاب نیز از دغدغه‌های او نشأت می‌گیرد. نادر ابراهیمی در بسیاری از آثارش به مسئله وطن توجه ویژه‌ای دارد و این کتاب سفارشی نیست و در آن روحیه استقلال و آزادگی به وضوح دیده می‌شود. او همواره بر اساس باورهای خود حرکت می‌کرد و این مسئله باعث می‌شد که گاهی با جریان‌هایی که با او هم‌نظر نبودند، مانند جریان شبه روشنفکری که هنوز هم وجود دارد، مواجه شود. به نظر من این ویژگی هنوز هم در فضای فرهنگی مشهود است و برخی کتابفروشان هنوز می‌گویند نادر ابراهیمی نویسنده نیست! به نظر من او بهترین نویسنده ایران و سینما نویس است.

او ادامه داد: از سوی دیگر، او به خوبی فاصله میان ادبیات کلاسیک و مدرن را می‌شناخت و می‌توانست آن‌ها را در آثارش تفسیر و ترکیب کند. همین نگاه تصویری و روایی که در آثارش وجود دارد، به نوشته‌های او قابلیت تبدیل شدن به آثار سینمایی یا تصویری را نیز می‌دهد. او روحیه‌ای مبارز و پشتکاری فراوان داشت. مانند یک انقلابی، قلبش تند تند می‌زد و وطن برایش اهمیت زیادی داشت. مسائل انقلاب و وطن برای او بسیار مهم بود.

یادگاری با توضیح اینکه ابراهیمی اگر احساس می‌کرد انجام کاری ضروری است، آن را انجام می‌داد و به مخالفت‌ها نمی‌اندیشید، گفت: برای مثال، زمانی که در تاریخ معاصر ایران شخصیتی مانند امام خمینی ظهور می‌کند و انقلابی بزرگ شکل می‌گیرد، طبیعی است که نویسنده‌ای با چنین دغدغه‌هایی نسبت به آن واکنش نشان دهد. مهمترین ویژگی امام خمینی در آن کتاب این است که او آینده‌ای را برای وطن تصویر می‌کرد و به آن باور داشت. او در پایان افزود: به نظر من این کتاب، درست‌ترین کتاب در این باره است و ما کتاب دیگری درباره امام خمینی با چنین داستانی نداریم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جستجو کردن